Współpraca instytucjonalna i organizacyjna.

Już w pierwszym dziesięcioleciu swego istnienia Instytut, oprócz wyłonienia z siebie szeregu instytutów badawczych, uczestniczył w powstaniu kilku jednostek organizacyjnych (wydziałów) na uczelniach.
Jako jedne z pierwszych można wymienić zorganizowany w 1960 r. pod kierownictwem prof. J. Mossakowskiego Wydział Budownictwa na Politechnice Łódzkiej.
W latach 70-tych Instytut zawarł, z inicjatywy prof. A. Sawczuka, szereg umów o współpracy z młodymi uczelniami. Umowy takie (m.in. z Politechniką Białostocką, WSP (późniejszą Akademią Bydgoską a obecnie Uniwersytetem Kazimierza Wielkiego), ART - obecnym Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim), pomagały omijać bariery biurokratyczne utrudniające czasowy przepływ kadr, ale zaowocowały także inicjatywami naukowymi, przynoszącymi niekiedy wyniki dopiero po latach i współpracą trwającą do dzisiaj.
W ramach umowy o współpracy z Politechniką Białostocką pracownicy Instytutu prowadzili systematyczne wykłady dla młodych pracowników naukowych i dyplomatów oraz powstał tam w 1980 r. istniejący do 1992 r. Zespół Nieliniowej Mechaniki Zakładu Teorii Konstrukcji IPPT. Jego kierownikami byli kolejno A. Borkowski i A. Blinowski, a zespół tworzyli oddelegowani pracownicy naukowi P.B.
Bliska i wieloletnia współpraca naukowa i dydaktyczna z obecnym Uniwersytetem Kazimierza Wielkiego (J. Kubik) doprowadziła, po latach, do przejścia tam (1997 r.) zespołu z Zakładu Mechaniki i Akustyki Ośrodków Porowatych (Oddział IPPT w Poznaniu). Zainicjowano nowe kierunki badań ośrodków porowatych, tworząc Katedrę Mechaniki Środowiska, która rozwinęła się w Instytut Mechaniki Środowiska i Informatyki Stosowanej. W 2001 roku pod kierunkiem J. Kubika stworzono tam wspólne (UKW-IPPT) Środowiskowe Studium Doktoranckie.
Wykładowcy z IPPT prowadzili przez wiele lat specjalistyczne zajęcia podyplomowe na olsztyńskich ART i WSP, a w ostatnich latach wnieśli znaczny wkład w powstanie i rozwój Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (J. Rychlewski, A. Blinowski). J. Rychlewski zorganizował tam Wydział Matematyki.
Ścisłą współpracę z IPPT nawiązała, już od samego powstania Politechnika Świętokrzyska. Wielkie zasługi w przekształceniu K-R WSI w Politechnikę położył jej rektor, późniejszy wieloletni dyrektor IPPT - prof. Henryk Frąckiewicz. Zorganizował on przy PŚ filię IPPT (1986-1994), prowadzącą badania nad dynamiką maszyn roboczych i nad technologicznymi zastosowaniami laserów. Z ośrodka tego powstało na terenie Politechniki Świętokrzyskiej w 1996 r. pod wspólnym patronatem MEN i PAN, niezależne już od IPPT, Centrum Laserowych Technologii Metali (prof. Z. Wesołowski).
Nie będziemy tu wymieniać naturalnej współpracy z renomowanymi Politechnikami krajowymi, polegającej na wzajemnym uczestniczeniu w seminariach czy zasiadaniu w Radach Naukowych. Trzeba tu jednak zrobić wyjątek dla Politechniki Poznańskiej, z którą współpraca jest wyjątkowo owocna. Wielu profesorów PP przygotowywało swe doktoraty pod kierownictwem lub w ścisłej współpracy z profesorami IPPT. Ożywiona współpraca trwa nadal (wspólne projekty międzynarodowe, wykłady dla doktorantów).

Nie potrafimy wymienić wszystkich znaczących pozycji wychowanków Instytutu na innych krajowych uczelniach. Nie możemy jednak odmówić sobie satysfakcji zaznaczenia, że m.in. członek rzeczywisty PAN Jerzy Seidler był jednym z pierwszych doktorantów IPPT. Również znany warszawski fizyk Łukasz Turski rozpoczynał swoją karierę naukową w IPPT.