Z przyjemnością informujemy, że dr hab. Adolfo Poma został niedawno powołany na stanowisko redaktora (Associate Editor) czasopisma Journal of Structural Biology wydawnictwa Elsevier – jednego z najważniejszych międzynarodowych czasopism poświęconych biologii strukturalnej. W nowej roli będzie współtworzył standardy naukowe i kierunki rozwoju społeczności badawczej, której aktywnym członkiem pozostaje od początku swojej kariery naukowej.
Funkcja redaktora (Associate Editor) to nie tylko wyróżnienie, ale także wyraz uznania dla dorobku naukowego, kompetencji i międzynarodowej pozycji badacza. Osoby pełniące tę rolę współdecydują o kierunkach rozwoju czasopisma, nadzorują proces recenzji i mają realny wpływ na kształtowanie światowej nauki w swojej dziedzinie.
Dr hab. Adolfo Poma Bernaola, urodzony w Limie w Peru, jest adiunktem oraz kierownikiem grupy badawczej Multiscale Modelling of Complex Systems (PomaLab) w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk (IPPT PAN) w Warszawie.
W 2007 roku uzyskał tytuł magistra fizyki obliczeniowej na Uniwersytecie Stanowym w Campinas (Brazylia), a w 2011 roku obronił doktorat z fizyki miękkiej materii w Instytucie Badań Polimerów im. Maxa Plancka w Moguncji. Następnie odbył staż podoktorski na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”, gdzie współpracował z prof. Giovannim Ciccottim – jednym z pionierów symulacji dynamiki molekularnej. W tym okresie zajmował się rozwojem metod rozszerzonego próbkowania wykorzystywanych w symulacjach biomolekularnych.
Od 2013 roku związany jest z Polską Akademią Nauk – początkowo z Instytutem Fizyki PAN, a od 2019 roku z IPPT PAN. W 2024 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie inżynierii biomedycznej.
Jego działalność naukowa koncentruje się na pograniczu fizyki statystycznej, fizyki obliczeniowej, biologii strukturalnej i nauk biomedycznych. Prowadzone przez niego badania dotyczą przede wszystkim wielkoskalowych zmian konformacyjnych biomolekuł oraz ich znaczenia dla mechanizmów działania wirusów, nanomechaniki białek i procesów neurodegeneracyjnych.
Najważniejszym osiągnięciem naukowym dr. hab. Pomy jest opracowanie modelu GōMartini – gruboziarnistej metody dynamiki molekularnej, która integruje kluczowe oddziaływania stabilizujące strukturę białek, tzw. kontakty natywne, z polem siłowym Martini 3. Model ten umożliwia symulowanie dużych zmian konformacyjnych w złożonych układach biomolekularnych na skalach niedostępnych dla klasycznych modeli atomistycznych.
Jako główny twórca modelu GōMartini dr hab. Poma współpracuje z międzynarodową inicjatywą Martini Force Field. Od czasu publikacji pierwszej wersji modelu w czasopiśmie Journal of Chemical Theory and Computation w 2017 roku rozwiązanie to zostało zaadaptowane przez liczne zespoły badawcze na całym świecie i jest stale rozwijane. Kolejne istotne udoskonalenia opisano m.in. na łamach Nature Communications (2025) oraz Biophysical Journal (2026). Model znalazł zastosowanie w badaniach wielu układów biologicznych, w tym wariantów białka kolca SARS-CoV-2, integracyjnych metod modelowania opartych na mikroskopii krioelektronowej (cryo-EM) oraz białek wewnętrznie nieuporządkowanych. W uznaniu tych osiągnięć dr hab. Poma otrzymał w 2025 roku Nagrodę Specjalną im. Edwarda Wróblewskiego przyznawaną przez Dyrektora IPPT PAN.
Jednym z głównych obszarów jego obecnych badań są molekularne mechanizmy chorób neurodegeneracyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem przejścia od kondensatów biomolekularnych do struktur włókienkowych tworzonych przez białka wewnętrznie nieuporządkowane związane z chorobą Alzheimera i Parkinsona.
Jego najnowszy projekt badawczy finansowany w ramach konkursu OPUS 30 Narodowego Centrum Nauki – trzeci z rzędu grant uzyskany w tym prestiżowym programie – poświęcony jest badaniu, z wykorzystaniem symulacji komputerowych, mechanizmów prowadzących od separacji faz ciecz–ciecz do powstawania przejściowych elementów struktury drugorzędowej białek, takich jak motywy α-helikalne i β-kartkowe. Badania te mają pomóc w zrozumieniu procesów prowadzących do tworzenia mikrofibryli odgrywających kluczową rolę w rozwoju chorób neurodegeneracyjnych.
Dr hab. Poma postrzega metody obliczeniowe jako swoisty „wirtualny mikroskop”, pozwalający obserwować biomolekuły w działaniu i lepiej zrozumieć statystyczną naturę świata molekularnego. Jego zainteresowania badawcze obejmują również zastosowanie metod uczenia maszynowego w badaniach kwasów nukleinowych oraz biomechanikę chorób zakaźnych.
Zespół kierowany przez dr. hab. Pomę aktywnie promuje wdrażanie zasad FAIR (Findable, Accessible, Interoperable, Reusable) w symulacjach biomolekularnych. Wspólnie z innymi badaczami uczestniczy on w międzynarodowych działaniach na rzecz zwiększania dostępności, interoperacyjności i odtwarzalności danych oraz metod badawczych. W duchu otwartej nauki rozwija również zestaw otwartoźródłowych narzędzi udostępnianych za pośrednictwem platformy GoMartini GitHub, wspierających szerokie wykorzystanie metod modelowania wieloskalowego w biofizyce obliczeniowej.
